Meteoryty żelazno-kamienne dzielą się na dwie podstawowe grupy, tj. pallasyty i mezosyderyty. Oto ich krótka charakterystyka:
1) Pallasyty to chyba najbardziej efektowne meteoryty. Zawierają duże kryształy oliwinu (nawet centymetrowej średnicy) osadzone w żelazo-niklu. Przy odpowiednio cienkim szlifie możemy uzyskać piękny efekt przechodzenia światła przez oliwin.
2) Mezosyderyty są po połowie zbudowane z materiałów krzemianowych i żelazo-niklu. Przykładem tej grupy meteorytów jest polski meteoryt Łowicz.
- Stosunek ilości oliwinu do frakcji metalicznej może się zmieniać zależnie od okazów – nawet tego samego meteorytu.
- Najbardziej typowy przekrój pallasytu. Ilość frakcji metalicznej i oliwinów jest zbliżona.
- Okazy pallasytów mogą przed oczyszczeniem do złudzenia przypominać metoryty żelazne. Niemniej – jak na tym okazie – może się okazać że pojedyncze kryształy oliwinów są widoczne od razu na powierzchni.
- Duża zawartość metalu w meteorytach żelazno-kamienny powoduje, że z wiekiem rdzewieją. Zależnie od warunków atmosferycznych i wieku okazów ten proces postępuje z różną prędkością. W tym pallasycie pomimo silnego zwietrzenia wciąz ładnie widać kryształy oliwinu.
- Przy większych skupiskach żelazo-niklu można pokusić się o wytrawienie okazu – dzięki czemu uwidocznimy figury Widmanstattena.
- Mezosyderytu na przekroju najczęściej wykazują stosunkowo dużą ilość drobno rozłożonej frakcji metalicznej. Ten element pozwala odróżnić je od chondrytów, w których zawartość żelazo-niklu też potrafi być znacząca.
- Mezosyderyty nie jest łatwo odróżnić od innych kamieni, szczególnie, że może w nich przeważać frakcja krzemionkowa.
- Dopiero po dokładniejszym przyjrzeniu się okazowi dostrzegamy pojedyncze kryształy oliwinów. Dodatkowo możemy zauważyć skorupę obtopieniową.
- Mówiąc o meteorytach żelazno-kamiennych – nie można nie wspomnieć jedynego polskiego przedstawiciela – Łowicza. Ten okaz – pomimo, że dość mocno zwietrzały – wciąz posiada charakterystyczną strukturę powierzchi typową dla meteorytów.
- Frakcja żelazo-niklowa w mezosyderytach może skupiona w większych fragmentach – jak na tym okazie Łowicza









